Kendime Düşünceler – Marcus Aurelius

“İnsan kendi zih­ni­ni yö­ne­te­bil­di­ği anda, ev­re­ni de yö­ne­te­bi­lir.” — Mar­cus Aure­li­us

Bir im­pa­ra­to­run tah­tın­da ya­zıl­mış, ama bir in­sa­nın yü­re­ğin­den taşan söz­ler…

Ken­di­me Dü­şün­ce­ler, Roma’nın en kud­ret­li im­pa­ra­tor­la­rın­dan Mar­cus Aure­li­us’un, dün­ya­nın gü­rül­tü­sü için­de kendi iç se­si­ni duyma ça­ba­sı­nın sa­mi­mi bir bel­ge­si­dir.

Bu kitap bir ma­ni­fes­to­dan, bir si­ya­si bil­di­ri­den ya da halka hi­ta­ben ya­zıl­mış bir me­tin­den çok uzak­tır. Say­fa­la­rın­da­ki her cümle, im­pa­ra­to­run yal­nız kal­dı­ğın­da ken­di­ne söy­le­di­ği söz­ler­dir; bir li­de­rin değil, bir in­sa­nın ken­di­ni ter­bi­ye etme, diz­gin­le­me ve an­lam­lan­dır­ma ça­ba­sı­dır. Ölüm, güç, hırs, ada­let, öfke, korku, zaman, doğa ve kader… Ha­ya­tın en temel me­se­le­le­ri­ne dair bin­ler­ce yıl­lık bir bil­ge­lik, bu­ra­da yalın ve dü­rüst bir dille dile gelir.

Mar­cus Aure­li­us’un ka­le­min­den yük­se­len bu söz­ler, yüz­yıl­lar bo­yun­ca fi­lo­zof­la­ra, dev­let adam­la­rı­na ve sı­ra­dan in­san­la­ra reh­ber­lik etti. Bugün de hâlâ aynı güçle yol gös­te­ri­yor:

– Dış dün­ya­nın kar­ma­şa­sın­da iç hu­zu­ru bul­mak is­te­yen­le­re,

– Adil, den­ge­li ve an­lam­lı bir hayat kur­ma­yı he­def­le­yen­le­re,

– Zi­hin­le­ri­ni tut­ku­la­rın esa­re­tin­den kur­tar­mak is­te­yen­le­re…

Ken­di­me Dü­şün­ce­ler, yal­nız­ca bir kitap değil; insan ol­ma­nın özüne ya­pı­lan derin bir yol­cu­luk­tur.

Bu yol­cu­lu­ğa çık­tı­ğı­nız­da, yal­nız­ca Mar­cus Aure­li­us’un dün­ya­sı­nı değil, kendi iç dün­ya­nı­zı da ye­ni­den keş­fe­de­cek­si­niz.